Głowica panoramiczna lub głowica do panoram - część statywu fotograficznego pozwalająca na takie ustalenia osi obrotu aparatu fotograficznego , aby wyeliminować bądź zminimalizować błąd paralaksy.
Głowice do panoram wykorzystywane są do tworzenia panoram oraz panoram sferycznych
Linki zewnętrzne
Asfalt syryjski — substancja bitumiczna występująca w złożach naturalnych, stosuje się w grafice warsztatowej jako substancję kwasoodporną. Jest jednym ze składników werniksów graficznych. Jako proszek napylana jest w akwatincie, heliograwiurze i odprysku. Asfalt syryjski wykorzystany był także jako substancja światłoczuła w pierwszej fotografii wykonanej przez Josepha-Nicéphore’a Niépce.
Heliografia — jedna z technik druku wklęsłego, która polega na przenoszeniu określonego obrazu za pomocą diapozytywu na szklaną płytkę drukarską pokrytą światłoczułą emulsją, pęczniejącą silniej w procesie wywoływania w miejscach nienaświetlonych. Odbitka jest wierną kopią kopiowanego materiału.
Piss Christ to kontrowersyjna fotografia amerykańskiego fotografa Andresa Serrano, przedstawiająca mały, plastikowy krucyfiks z ciałem Jezusa Chrystusa, zanurzony w naczyniu z moczem artysty.
Wystawiona w 1989 roku fotografia wywołała skandal i falę krytyki pod adresem jej twórcy. Artyście zarzucano bluźnierstwo i przekroczenie granicy wolności słowa.
Eksponat ten wygrał konkurs “Awards in the Visual Arts” organizowany przez muzeum “Southeastern Center for Contemporary Art”, a współfinansowany przez amerykańskie agencje rządowe.
Przypisy
Ogólnopolski Festiwal Fotografii Otworkowej (OFFO) - fotograficzne biennale odbywające się na terenie Górnego Śląska. Celem Festiwalu jest prezentowanie prac artystów tworzących fotografię otworkową, jak również zapoznawanie ludzi z tą techniką. Podczas OFFO w śląskich galeriach prezentowane są wystawy indywidualne oraz zbiorowe, towarzyszą im również wykłady, prelekcje, pokazy filmów otworkowych, diaporam itp. Festiwal tradycyjnie ma miejsce na początku listopada. Do tej pory odbyły się dwie edycje Festiwalu. Organizatorem I i II OFFO był Jastrzębski Klub Fotograficzny “Niezależni”. Trwają prace na trzecią edycją, której organizatorem jest nieformalna Grupa Trzymająca OFFO oraz Lubuskie Towarzystwo Fotograficzne, Grupa Fotograficzna “Indygo” oraz Grupa Artystyczna “Konar”.
Spis treści
//
I Ogólnopolski Festiwal Fotografii Otworkowej
Pierwsza edycja Festiwalu miała miejsce w 2005 roku. W I OFFO brało udziało 50 autorów, których prace można było oglądać w 25 galeriach na Górnym Śląsku . Opublkowano również tzw. materiały festiwalowe w formie książkowej. Szczegółowe informacje: I OFFO
II Ogólnopolski Festiwal Fotografii Otworkowej
Druga edycja Festiwalu przypada na rok 2007. Zwiększono wówczas zasięg terytorialny Festiwalu - prace 66 autorów prezentowane były już w 41 galeriach. W 2007 roku Festiwal miał dwa uroczyste otwarcia - w Jastrzębiu Zdroju oraz w Chwałowicach. Podczas spotkań z fotografią otworkową, zorganizowanych w ramach II OFFO mogliśmy oglądać 5 różnych pokazów mutimedialnych, 7 filmów otworkowych oraz wysłuchać wykładów dwojga zaproszonych gości - georgii Krawiec z Warszawy oraz Pawła Janczaruka z Zielonej Góry. Materiały festiwalowe ukazały się wówczas na płycie CD. Szczegółowe informacje na temat drugiej edycji: II OFFO
III Ogólnopolski Festiwal Fotografii Otworkowej
Planowany na listopad 2009, strona www w budowie.
OFFO Objazdowe
Tzw. OFFO objazdowe to zbiorowa wystawa pofestiwalowa. Zarówno po I jak i po II OFFO autorzy pozostawili Organizatorom po 1 pracy, z których stworzona została wystawa. Wystawy pofestiwalowe zaprezentowane zostały m. in. w Broniszowie, Wągrowcu, Poznaniu, Wrocławiu, Pile, Nowym i Starym Sączu. Planowane są dalsze ekspozycje na terenie kraju.
Linki zewnętrzne
Strony festiwalu:
I OFFO
II OFFO
Jest to tryb pomiaru światła mierzony zwykle w całym kadrze, ze szczególnym uwzględnieniem jego środkowej częsci. Pomiar taki odbywa się poprzez zmierzenie ekspozycji w kilku/kilkunastu obszarach kadru a następnie uśrednianie ich wyników połączone z przykładaniem rosnących wag dla obszarów położonych bliżej centrum (średnia ważona).
Pomiar ten stosowany jest głównie w przypadku gdy fotografowany obiekt znajduje się w centrum kadru, np. przy wykonywaniu portretu. W takiej sytuacji obiekt (np. twarz), zostaje dobrze naświetlony nawet w przypadku kiedy obrzeża kadru są dużo ciemniejsze lub jaśniejsze - nie wpływają one tak znacząco na ustalanie naświeltania jak środek (którego jasność ma decydującą wagę).
To jest tylko zalążek artykułu związanego z fotografią. Jeśli możesz, rozbuduj go.
Zobacz też
Ciemnia fotograficzna, to miejsce służące obróbce chemicznej materiałów fotograficznych negatywów, pozytywów, zwanych inaczej odbitką i diapozytywów w procesie wywołania tych materiałów w fotografii tradycyjnej.
W ciemni wywoływane są także duże klisze fotograficzne używane m.in w fotografii rentgenowskiej
Spis treści
//
Budowa:
Sprzęt używany w ciemni fotograficznej:
Środki chemiczne używane w ciemni fotograficznej:
Inne materiały używane w ciemni fotograficznej:
Fotoreportaż - fotograficzna zaangażowana dokumentacja życia, najczęściej przedstawiająca historie zwykłych ludzi. Stanowi zestaw min. 3 fotografii, ukazujących czas, miejsce, niewyreżyserowane zdarzenia i bohaterów w ich naturalnym środowisku. Powstał w USA jako odpowiedź na zapotrzebowanie utrwalania za pomocą obrazów ludzkich problemów.
Fotoreportaż jest znakiem; ma wywołać u odbiorcy reakcję, działając na jego zmysły i wrażliwość, często szokować, zwracać uwagę. Funkcja podpisu pod tego typu fotografią powinna być ograniczona i odwoływać się do cytatu lub aforyzmu. Twórca zdjęć fotoreporterskich nie aranżuje ich. Fotoreportaż musi oddawać nastrój i dramatyzm ukazywanych wydarzeń.
Za pierwszy fotoreportaż uznaje się cykl zdjęć z wojny krymskiej angielskiego prawnika Rogera Fentona, który opublikował je w Illustrated London News. Jednak według Historii Fotografii Światowej Noemi Rosenblum początkiem reportażu są fotografie z procesu zabójców Lincolna, wykonane przez Alexandra Gardnera, który (w przeciwieństwie do Fentona) żadnego ze zdjęć nie aranżował.
Fotoreportaże mogą być:
Jedni z najsłynniejszych fotoreporterów światowych to: Cartier-Bresson, Josef Koudelka, Robert Capa, Sebastiao Salgado, Jacob Riis, Lewis Hine, Laura Jo Reagan, Arthur Fellig, Gilles Peress, Raghubir Singh, Jefim Chaldej, Yasuhiro Ishimoto; natomiast najsłynniejsi z polskich to: Witold Krassowski ,Tomasz Tomaszewski, Tomasz Sikora, Stefan Bałuk, Krzysztof Miller, Waldemar Sosnkowski.
Do grona fotoreporterów nie zalicza się paparazzi.
Ciekawostki
Amerykański badacz Gallup (?) przeprowadził na Uniwersytecie w stanie Iowa badania, które jednoznacznie dowiodły, że czytelnicy wolą informację obrazową od słownej.
Według słynnego fotoreportera Roberta Caputo fotoreporter powinien zachowywać się tak, jak reporter słowa pisanego.
Zobacz też
Zobacz wiadomość w serwisie Wikinews na temat
Widok z okna w Le Gras (1826) — pierwsza, udana, trwała fotografia wykonana przez Nicéphore Niépce.
Zdjęcie fotograficzne (zdjęcie, fotografia) — ogólna nazwa czegoś, co zostało sfotografowane, czyli sam obraz zapisany dowolną techniką fotograficzną.
Fizycznie obraz ten może występować w kilku postaciach — negatyw, slajd (diapozytyw, przezrocze), odbitka fotograficzna a także obraz utrwalony bezpośrednio w postaci cyfrowej – i wszystko to są zdjęcia. To, co w potocznym języku nazywa się “zdjęciem”, czyli obraz oglądany na papierze fotograficznym (odbitka), to tylko jedno z zastosowań tego terminu.
Istnieją dwie zasadnicze techniki zapisu fotografii. W przypadku techniki srebrowej (czyli fotografii tradycyjnej) zdjęcie fotograficzne po naświetleniu na filmie przyjmuje postać obrazu utajonego, po czym w procesie wywoływania zmienia się w obraz jawny. W technice cyfrowej podziału takiego nie ma, a obraz przyjmuje od razu postać cyfrową.
Zobacz też
Zobacz kategorię na Wikimedia Commons:
Zdjęcie fotograficzne
To jest tylko zalążek artykułu związanego z fotografią. Jeśli możesz, rozbuduj go.
SPOT (ang. - punkcik, plamka) - sposób pomiaru światła w automatycznych lustrzankach, oraz zaawansowanych cyfrowych aparatach kompaktowych, a także w światłomierzach wyposażonych w tę funkcję, oraz lunetkę obserwacyjną. Pomiar centralny, nazywany również punktowym, pozwala na ustalenie wartości światła w środkowej części, zajmującej nie więcej niż 5% powierzchni całego kadru. W aparatach firmy Minolta pomiar punktowy realizowany jest na części nie przekraczającej 3% powierzchni.
